Deze woorden werden gesproken tijdens het afscheid van CDA-wethouder Kees Silvis tijdens de raadsvergadering van maandag 24 april 2006 door CDA-fractievoorzitter Corrie Righolt-Dam

Beste Kees,

Dit maakt niet iedere CDA-fractievoorzitter mee treed je net aan en neem je direct afscheid van je CDA-wethouder.

Je zal de Barendrechtse geschiedenis in gaan als de  wethouder die een grote rol gespeeld heeft in de ontwikkeling van Carnisselande en andere infrastructurele projecten rondom Barendrecht. Ik denk dat er geen wethouder RO in Barendrecht meer zal komen, die zoveel projecten op zijn bordje krijgt, die zo’n impact op Barendrecht hebben.
 
In jouw bestuursstijdperk heeft ons dorp een ware metamorfose ondergaan. Van een dorp met bijna 16.000 inwoners naar een dorp met meer stads allures en ruim 40.000 inwoners nu.

Volgens het boekje van dhr. Overwater “het bestuur van Barendrecht” 1811 tot 2001
trad je op 5 september 1978 als raadslid aan en werd je op 29 juni 1992 wethouder. Tot vandaag 24 april 2006, dus meer dan een kwart eeuw  ben je betrokken bij het bestuur van deze mooie gemeente. Je begon  als raadslid vier jaar nadat je vader afscheid genomen had van deze raad. Een vierjarig Silvisloostijdperk midden jaren 70.  Of ik heb wat gemist, maar ik heb het vermoeden dat we het in Barendrecht nu voorlopig, in deze raad althans, zonder een Silvis moeten doen. Dat zal toch wennen zijn!

Kees, ik heb je in de afgelopen jaren leren kennen als een hardwerkende en betrokken wethouder.  Jij was één van de eerste Barendrechters, die wij leerden kennen. Je past in het rijtje van de aannemer en de projectontwikkelaar betrokken bij de bouw van ons huis en de directeur van de basisschool, waar onze zonen naar toe gingen.  Bijna 13 jaar geleden werd het hoogste punt van ons huis in de Oranjewijk bereikt. Het was nog voor de tijd dat er honderden woningen per jaar werden opgeleverd. Jij was er als wethouder bij. Wij voelden ons direct welkom in dit dorp!
Ik kwam er snel achter dat je van het CDA was en dacht nu die zie ik in de toekomst vast wel meer. Niet wetende dat ik je nu toe mag spreken.

Een volgende “ontmoeting” was ook zo’n 12 jaar geleden, ik denk dat je toen betrokken was bij openbare werken.  Bij de inrichting van ons straatje, dat maanden op verlichting en bestrating moest wachten, ook toen al, was eindelijk mooie bestrating en stijlvolle verlichting aangelegd. Er was duidelijk over nagedacht. Maar wat gebeurde, een buurtgenoot klaagde bij de wethouder en gelijk werd een niet gepland en voor mij ongewenste paaltje geplaatst. Ik heb je toen gelijk maar de wethouder, dat kon toen nog heel makkelijk, gebeld. Mijn ongenoegen over deze handelswijze in het achterkamertje heb ik je kenbaar gemaakt.
Kees, je bleef vriendelijk, gaf een mooie draai aan het waarom, maar feit is wel dat het Silvis-paaltje er nog steeds staat! 

Toen al bleek dat voor je zaak staat en dat is nog steeds het geval. Ook voor ons als CDA-fractie was het soms moeilijk om je van een ander gelijk te overtuigen.  In fractievergaderingen,  de wandelgangen vaak ook de digitale wisselden we meningen uit.  We waren het op de meeste onderwerpen gelukkig wel met elkaar eens, maar ook soms volkomen oneens.  Ik herinner me nog mijn eerste weken als raadslid in de toenmalige commissie ROV.  Het ging om tuinhuisjes in de achtertuin, die aan de openbare ruimte grenste in de wijk Bijdorp. Die moesten volgens het bestemmingsplan 1,5 meter vanaf de grens van het perceel gebouwd worden.

Ik vond dat echt grote onzin, zeker bij kleine tuintjes. Jij vond mij als nieuwe CDA-raadslid maar lastig geloof ik en vroeg je bijna hardop af of die nieuweling zo door bleef gaan met “tegen” zijn. Ik heb het idee dat dat niet voortdurend het geval geweest is! Ik hoor wel als jij het anders ervaren hebt.

Destijds zat de wethouder de commissies nog voor. Sinds 2002 hebben raadsleden, die schone taak op zich moeten nemen. De vorige periode moesten wij wennen aan die nieuwe rol. Zeker de voorzitters van grondgebied en samenlevingszaken, de commissies waar jij het meeste kwam vond je soms maar lastige dames.  Je vragen of je je verhaal af wil ronden,,  zaken die nog niet op een agenda gezet werden, kortom bemoeizucht, die niet echt nodig was volgens jou.
Maar Kees, ik zeg eerlijk, je wende steeds beter aan je  nieuwe rol in het duale stelsel.  Of wenden de commissievoorzitters ook een beetje aan hun rol.

Kees dat je betrokken blijft met de Barendrechtse zaak daar twijfel ik niet aan.  De afgelopen weken kregen we ongevraagd digitaal advies van je waar we bij het schrijven van het coalitieakkoord echt aan moesten denken.  Ik ga ervan uit dat dat ongevraagde advies in de toekomst wel zal blijven komen!

Ik ben blij, zoals ik in een van de kranten de afgelopen weken heb mogen lezen dat de fractie zonder jou  “mans” genoeg is om zelfstandig tot meningsvorming te komen.  De laatste vier jaar nam je als duale wethouder enige afstand van je fractie. Je was er niet meer elke vergadering bij. Ik heb goede herinneringen aan je bijdragen in de fractie. Je hield ons soms een spiegel voor als je van mening was dat wij in een discussie zaken over het hoofd zagen. Je zette ons zeker aan het denken.  Je kon ons niet altijd overtuigen om ons standpunt te wijzigen, maar je kon altijd begrip hebben voor onze andere afwegingen.  Vaak probeerde je een deel van de fractie op de terugweg per fiets naar huis nogmaals te overtuigen. Vasthoudendheid kan je niet ontzegd worden. Maar daar is ook niets mis mee!

Wat ik altijd zo knap van je vindt, is  dat je ondanks alle drukte toch nog kans ziet tijd vrij te maken om te sporten. Niet een uurtje tussen door, maar met een goede opbouw. Je loopt niet zo maar een marathon in een hoog tempo uit.  Soms vond ik je sportieve enthousiasme wel erg ver gaan, om 10 uur na een fractievergadering nog een uurtje gaan zwemmen! Nou dat noem ik echt fanatiek zijn!

Je denkt nu misschien kon ik haar ook maar eindelijk eens afhameren, nu ik ga het afronden! 

Kees, bedankt voor al je inzet voor de gemeente Barendrecht. Als CDA-er wil ik je ook bedanken voor je inbreng in onze fractie.
De informele contacten, even bijpraten in je kamer of via de mail zal ik zeker missen. Ook bedankt daarvoor. Wij zijn er zeker van dat je je talenten waar dan ook in zal gaan zetten, maar neem ook een advies van mij aan, probeer ook wat meer tijd vrij te maken voor Margriet!  Want een wethoudersbaan, is vast een leuke baan, maar wel een baan die niet van 9 tot 5 is. 

Met Margriet wensen we je nog veel gezonde jaren toe. We hopen dat er nog een goede toekomst in het verschiet ligt.

Kees, bedankt!

Tenslotte wil ik ook een kort woordje richten tot Peter. Peter ik heb goede herinneringen aan je als wethouder. Vooral onze discussies op milieugebied zullen me bij blijven!  Ik heb het je op dat punt niet altijd gemakkelijk gemaakt!  Politiek bedrijven  is een mooi, maar zeker ook ongewisse bezigheid.  Voor sommigen duurt z’n tijdperk vele jaren, voor jou slechts vier jaar. Van de week hebben we even met elkaar van gedachte gewisseld en heb ik geproefd dat je alle vertrouwen hebt voor een nieuwe uitdaging op korte termijn. Peter daar ga je zeker ook een succes van maken.  Met vrouw en zoon Peder wens ik ook jou alle goeds toe.

Peter, bedankt!